Kimi zaman bir kenara çekilmek ister insan. İzlemek, dinlenmek belki de arada bir soluk almak üzere…

Küçük çocuk heyecanı sevinciyle bakarsın keşifler yapmak istersin bu keşif çok daha keyif vericidir çünkü sınırsız yaşarsın keşiflerini. Yasakların yoktur sadece kendin karar verirsin nerede durman gerektiğine ya da ne zaman gideceğine İlkbaharın yazın sonbaharın kışın tadına varırsın hepsinde ayrı bir lezzet bulursun sonbahar da parkta ormanda yürürken o yaprakların çıkardığı seslerden keyif alırsın düşmemek için direnen son yaprak seni düşündürür…

Ona dersin ki; düş, düşme zamanındır açacaksın baharda yeniden…. korkma düşmekten yeniden açacağını bildiğin sürece… Kış gelecek ardından o saf beyazlığıyla örtecek tüm pisliği..donduracak her şeyi her şeyi altta bırakacak tıpkı geçmiş gibi…

Yaşanmış acıların verdiği tecrübe misali toprağa karışacak yeniden açması için gerekli alt yapıyı hazırlayacak.. kopan yapraklar gübre olacak karlar eriyip torağa karışacak bereketlenecek her şey bu düzen içinde..Senin yaşanmışlıklarının sana yeniden yeni yaşamlar hazırlayacağı gibi..Ardından bahar gelecek..O çıplaklıklar yavaş yavaş örtülmeye başlayacak ağaçlar tomurcuklanacak yapraklanacak çiçekler açacak tüm canlılar uykularından kalkacak bu rutin içindeki yerlerini alacak Senin yüreğinde uyanacak duyguların canlanacak…Gömdüğün sıkıntıların yerini umutlara bırakacak doğa uyanırken sende uyanacaksın…

Yaz gelecek ardından ; gündüz içini ısıtan güneşin hatta kimi zaman yakan güneşini çaresine bakacaksın su seni kurtaracak ama güneşten asla vazgeçmeyeceksin ona hep muhtaç olduğunu bileceksin..Sevgi gibi içini ısıtan kimi zaman çok kaldığında başına geçen ama asla vazgeçemediğin… Sadece çaresini keşfettiğin..

Gitme zamanı işte; yenilenme, keşfetme, arınma, yok olma ve yeniden doğma zamanı…yaşama zamanı her zaman daima Ama asla güneşten vazgeçmeme zamanı..

güneşim sensin iLsum…